Frauke Striegnitz
Er was een klimrek in de tuin achter ons huis. Ik hield ervan om er ondersteboven aan te hangen en naar de omgedraaide wereld te kijken. Door de jaren heen zijn wel een miljoen voordeursleutels uit mijn zak gevallen, die nooit meer gevonden zijn in het zand. Ik moest door het toiletraam klimmen om in het huis te komen. Op 13-jarige leeftijd groeide mijn achterwerk groter en paste niet meer door het minuscule raam. Tegen die tijd werd ook het klimrek “uncool”. Wij verhuisden.
Ik begon te tekenen en dat doe ik nu nog steeds. Ik animeer ook. Momenteel werk ik aan een korte film en aan een interactieve animatie installatie. Ik houd er nog steeds van om ondersteboven naar de wereld te kijken.
verzenden...
